Advocatenkantoor te Spijkenisse

Een nieuwe halte voor de 'moordenaar'. Vroeger reed er van Rotterdam naar de duinen van Oostvoorne een tram die in de volksmond de moordenaar werd genoemd. De lijn is allang opgeheven maar in het ontwerp voor de stedebouwkundige uitleg aan de westzijde van Spijkenisse uit 1999 komt deze terug in de vorm van een bestratingstrook beplant met bomen. Deze volgt exact de route van de toenmalige rails. Als een echo van de tramlijn met zijn verschillende haltes, in het geheugen gegrift door de diverse herkenningspunten langs de route, zijn er langs de lijn gebouwen verrezen die allemaal een bijzonder element in zich incorporeren. Met hun opvallende verschijning vervangen zij de kerken, boerderijen en andere bakens in het landschap waaraan men, in vroeger tijden, de (nog af te leggen) weg of tijd placht af te meten. Onlangs is er aan het op die manier ontstane ensemble een nieuw juweel toegevoegd. Op de hoek van de Stationsstraat en de Groene Kruisweg heeft HDK-Architecten in opdracht van het advocatenkantoor Baumgardt en Brockling een nieuw kantoor ontworpen. Deze valt het beste te beschrijven als een uit de grond stekend, geslepen, zwart kristal met een groene, ovalen kern. Elk vlak van het kristal heeft zijn eigen schuinte gekregen als de facetten van een edelsteen. Hierdoor krijgt elke zijde van het gebouw zijn eigen karakter. Dit wordt nog versterkt door de verschillend vormgegeven raampartijen en is ingegeven door het alzijdige karakter van de locatie direct gelegen op de zichtas vanaf de Spijkenisserbrug, een van de toegangswegen tot Spijkenisse. De donkere ijsschots die vanuit de grond langs de ovale kern omhoogklimt herbergt op de begane grond een administratie/receptie en spreekkamers. Deze kunnen vanuit de hal direct door de cliënten bereikt worden. Op de verdieping, die door een luie, gebogen, trap ontsloten wordt, hebben de partners hun eigen kamers en een eigen boardroom. De smalle hoge ramen in de ovale kern verlenen de centrale hal een bijna sacrale grandeur. Op diverse plekken door het gebouw heen zijn er meer accenten gelegd door met verschillende raamvormen te werken. Een diep sleufraam in het talud biedt de medewerkers in de administratie een goede blik op wie er binnenkomt. Halverwege de trap kijkt een grote pui terug naar de Spijkenisserbrug en last but not least is ook de grote vergaderkamer voorzien van een panoramaraam met vrij uitzicht.   Noot: waar het kristal zich uit de aarde omhoogwerkt laat het de ruimte aan de buurman (een Bank) die het zicht op en uit zijn gebouw niet belemmerd wilde zien. Doordat het volume zich vervolgens om de hoek omhoog buigt, biedt deze hoge zijde de mogelijkheid aan toekomstige buren om verder te bouwen op het sterk gebleken plan voor de inrichting van het terrein.